Menu

Η συνέντευξη της Έλενας Κοσμά στο Music Corner

Στις: 23 Απριλίου 2015

Έλενα Κοσμά
(σε… meeting με την Ελένη Λαμπράκη)

Στο σημερινό μας meeting point σας συστήνουμε την Έλενα Κοσμά. Η Έλενα είναι ένα πολυτάλαντο και πολυδιάστατο πλάσμα, την οποία αυτή τη στιγμή γνωρίζουμε με το τραγούδι της «Παραισθήσεις», στο οποίο, πέρα από την ερμηνεία, υπογράφει τη μουσική και τους στίχους. Στις 25 Απριλίου θα έχουμε τη χαρά να την παρακολουθήσουμε ζωντανά στον πολυχώρο Beton 7, σε μία μουσική παράσταση πιάνο-τσέλο-φωνή, απ’ όπου θα περάσουν μέσω των τραγουδιών τους οι μεγαλύτεροι συνθέτες, ποιητές και στιχουργοί που έχουν καθορίσει τη μουσική μας παιδεία. Αυτός όμως δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο αξίζει να τη γνωρίσεις. Αν διαβάσεις τη συνέντευξη που ακολουθεί, θα καταλάβεις ότι πρόκειται για έναν πολύ συνειδητοποιημένο και δραστήριο άνθρωπο -όχι μόνο στα καλλιτεχνικά, αν και αυτή είναι η βάση της- με τον οποίο η συζήτηση δεν είναι ποτέ χαμένος χρόνος…

“Meeting point” – Έλενα Κοσμά

MusicCorner: Σας γνωρίσαμε πριν από λίγο καιρό με το digital single “Παραισθήσεις». Θα θέλατε να μας συστηθείτε;
Έλενα Κοσμά: Πράγματι, με γνωρίσατε με τις «Παραισθήσεις» μου… Όμως η καλλιτεχνική μου πορεία έχει ξεκινήσει από το 2002 στην Πάτρα, την πόλη όπου και γεννήθηκα. Η μετέπειτα πορεία μου ήταν και παραμένει δύσκολη, αλλά πάντα ενδιαφέρουσα, κάτι που επιβεβαιώνουν και οι συνεργασίες μου, όπως εκείνες με τους Γιάννη Σπανό, Γιώργο Κατσαρό, Δημήτρη Ιατρόπουλο, Κώστα Μακεδόνα, Μιχάλη Βιολάρη, Δάκη, Μιχάλη Δημητριάδη και πολλούς ακόμα αξιόλογους ανθρώπους της Τέχνης.

MusicCorner: Είστε συνθέτρια, στιχουργός, ερμηνεύτρια, δασκάλα πιάνου και ποιήτρια, ενώ αρθρογραφείτε τακτικά. Δεν είναι πολλές οι δραστηριότητες και οι ρόλοι για έναν μόνο άνθρωπο;
Έλενα Κοσμά:
Θα προσθέσω ακόμα δύο «ρόλους», εκείνον την φοιτήτριας -τελευταίο έτος στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό του ΕΑΠ- και εκείνον της σπουδάστριας, στο studio συγγραφής θεατρικού έργου, του Εθνικού Θεάτρου. Εσείς τους λέτε «ρόλους», εγώ αυτές τις ιδιότητές μου τις χαρακτηρίζω ως διαδρομές. Διαδρομές που οδηγούν όλες στην ίδια κατεύθυνση, το «κέντρο». Βρίσκομαι διαρκώς σε μια καλλιτεχνική αναζήτηση. Ίσως είναι η ανάγκη δημιουργίας που καίει έντονα μέσα μου, ίσως πάλι η άρνησή μου να ζω στην εποχή του τίποτα.

MusicCorner: Το πρώτο σας κομμάτι κυκλοφόρησε σε μορφή digital single. Για ποιο λόγο επιλέξατε αυτή τη μορφή; Σας ενδιαφέρει να κυκλοφορήσετε κι άλλα μεμονωμένα κομμάτια ή θα μας παρουσιάσετε στη συνέχεια ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά;
Έλενα Κοσμά:
Θα παρομοίαζα την σχέση του καλλιτέχνη με το κοινό σαν μια ερωτική σχέση που περνά από διάφορα στάδια για να καταλήξει να γίνει ουσιαστική ή μη. Με αυτό το σκεπτικό, θα έλεγα πως με τις «Παραισθήσεις», συστήθηκα. Το επόμενο στάδιο είναι η «γνωριμία». Σύντομα λοιπόν θα υπάρξει άλλο ένα κομμάτι δικό μου σε στίχους και μουσική σε ψηφιακή μορφή. Θα είναι κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι με γνωρίσατε και ενορχηστρωτικά αλλά και στιχουργικά. Στη συνέχεια, έχω σκοπό να παρουσιάσω την ολοκληρωμένη προσωπική μου δουλειά. Δεν βιάζομαι, εξάλλου οι ουσιαστικές σχέσεις απαιτούν γερά θεμέλια…

“Meeting point” – Έλενα Κοσμά

MusicCorner: Είστε δασκάλα μουσικής και γνωρίζετε καλύτερα απ’ όλους μας ότι η μουσική, όπως και η ζωή, απαιτεί πειθαρχία. Τελικά ο καλλιτέχνης είναι ον πειθαρχημένο ή έρμαιο έντονων συναισθηματικών διακυμάνσεων και… παραισθήσεων;
Έλενα Κοσμά:
Ο καλλιτέχνης είναι ακριβώς όπως και κάθε άλλος άνθρωπος. Ίσως αυτό που τον χαρακτηρίζει περισσότερο είναι η μοναχικότητά του, που πολλές φορές επιδιώκει, παρά οτιδήποτε άλλο. Μπορεί να γίνει έρμαιο έντονων συναισθηματικών διακυμάνσεων και… παραισθήσεων, όπως λέτε, μόνο όταν υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις και τις ικανότητές του. Όταν οι καλλιτέχνες έχουν στόχους και σκοπούς, τότε λειτουργούν με απόλυτη ωριμότητα. Η λέξη πειθαρχία δεν παραπέμπει μόνο σε παλαιότερες και αυστηρές εποχές. Χωρίς πειθαρχία στην τέχνη, δύσκολα να πετύχει κάποιος.

MusicCorner: Διατηρείτε προσωπικό blog εδώ και κάποια χρόνια (http://elenakosmablog.blogspot.gr/) και οι πιο πρόσφατες αναρτήσεις είναι από τις συγκεντρώσεις πολιτών στο Σύνταγμα. Πιστεύετε στον συλλογικό αγώνα; Ποια είναι η στάση σας απέναντι σε όσα συμβαίνουν;
Έλενα Κοσμά:
Πιστεύω στη φράση του Αισώπου «Η ισχύς εν τη ενώσει» όμως στην πράξη βιώνουμε εκείνη του Sidney, «Βλέπουμε τους αετούς να πετάνε ψηλά μόνοι τους, ενώ τα πρόβατα μαζεύονται σε κοπάδια». Δεν έχουμε πολλές επιλογές: ή θα μας φάνε οι λύκοι ή θα γίνουμε αετοί.

MusicCorner: Ζείτε στην Αθήνα. Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο προτέρημα του να ζεις στην πρωτεύουσα και ποιο το μεγαλύτερο μειονέκτημα;
Έλενα Κοσμά:
Η Αθήνα θα παραμείνει πάντα το μεγάλο όνειρο της εφηβείας, και όχι μόνο. Από εκείνα τα όνειρα που βλέπεις και μετά… ξυπνάς, και τότε αρχίζεις τις «δικαιολογίες» πως στην πρωτεύουσα έχεις αμέτρητες επιλογές και ευκαιρίες, μόνο που επιλέγεις ελάχιστα και για τις ευκαιρίες παλεύεις διπλάσια. Βέβαια, όσοι παρέμειναν στη επαρχία πάλι γκρινιάζουν πως δεν έχουν επιλογές και ευκαιρίες, ένας φαύλος κύκλος… Το προτέρημα της Αθήνας είναι πως δεν είσαι μόνος, το μειονέκτημα της, πως είσαι ολομόναχος.

 

MusicCorner: Στις 25/4 θα κάνετε μία ζωντανή εμφάνιση στο χώρο Beton 7. Θέλετε να μας δώσετε μία πρόγευση απ’ αυτό που ετοιμάζετε;
Έλενα Κοσμά:
Στις 25 Απριλίου θα παρουσιάσουμε μια μουσική παράσταση. Δεν έχει πρόζα, αλλά η ύπαρξη της ηθοποιού, Βάνας Πεφάνη, η οποία θα διαβάσει κείμενα, θα δώσει μια ατμόσφαιρα διαφορετική από αυτό που ξέρουμε με τον όρο συναυλία. Είναι ένα πρόγραμμα που με αυτό ταξιδεύω από το 2013. Από τότε μέχρι σήμερα έχει βελτιωθεί, έχει ωριμάσει και έχει πάρει όλο εκείνο το χρόνο που χρειάζονται τα πράγματα για να είναι έτοιμα να εκτεθούν ξανά… Είναι ένα μουσικό ταξίδι με όλους εκείνους τους ήχους και τους στίχους που καθόρισαν όχι μόνο τη μουσική μου πορεία αλλά και την προσωπικότητα μου. Είναι η μελοποιημένη ποίηση των Ελύτη, Σεφέρη, Γκάτσου, Καμπανέλλη, Λειβαδίτη, Καββαδία, Ελευθερίου, Πολυδούρη, Τριπολίτη, σε μουσικές των Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Μούτση, Ανδριόπουλου, Κωχ. Τα κομμάτια είναι ενορχηστρωμένα για πιάνο και τσέλο. Στο τσέλο θα με συνοδεύσει ο Σπύρος Χειμαριός.

MusicCorner: Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας μακριά απ’ τη μουσική σε μια εντελώς διαφορετική καθημερινότητα;
Έλενα Κοσμά:
Αν είχα μια διαφορετική καθημερινότητα δεν θα ήμουν εγώ, αλλά κάποια άλλη.

MusicCorner: Είστε άτομο με έντονο κοινωνικό προβληματισμό και είστε ευαισθητοποιημένη σε πολλά θέματα taboo, όπως αυτό της παράνομης μετανάστευσης και των ΑΜΕΑ. Αν σας δινόταν δημόσιο βήμα για 15 λεπτά, για τι θα επιλέγατε να μιλήσετε στους συμπολίτες σας και τι θα λέγατε;
Έλενα Κοσμά:
Τόσο το θέμα το μεταναστευτικό, όσο και εκείνο των ΑΜΕΑ αντιμετωπίζονται από την κοινωνία ως μη υπάρχοντα. Αυτή η απαίσια φράση «αποθήκη ψυχών», που μοιάζει να έχει γίνει τις τελευταίες ημέρες αγαπημένη πολλών, μάλλον δεν αφήνει περιθώριο να δούμε ξεκάθαρα πως και εμείς είμαστε εν δυνάμει πρόσφυγες και μετανάστες. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια δικαιώματα, το ίδιο και εκείνοι, είτε παράνομοι είτε νόμιμοι. Τα ίδια δικαιώματα έχουν και τα άτομα με αναπηρία. Το πρόβλημα και στις δυο περιπτώσεις δεν είναι οι συνάνθρωποί μας, το πρόβλημα είναι οι πολιτικές που εφαρμόζουν οι πολιτικοί μας.
Πέρα από τα θέματα της επικαιρότητας, που δεν θέλω ούτε να παραβλέψω ούτε να υποτιμήσω, αν είχα δημόσιο βήμα, όπως λέτε, θα μιλούσα για τον πολιτισμό και την ανύπαρκτη πολιτική πολιτισμού στη χώρα μας. Μιας και μετά την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση και τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κουλτούρας, η πολιτική οικονομία των περισσότερων χωρών στράφηκε στον πολιτισμό. Η Ελλάδα, αν και είχε όλες τις προϋποθέσεις, δεν κατάφερε να λειτουργήσει ποτέ ως εισπρακτική πηγή. Τα τελευταία χρόνια, διαπιστώνει κανείς πως το επίκεντρο της παγκόσμιας οικονομίας έχει μεταφερθεί από την Ανατολή στη Δύση. Αν σκεφτόμασταν μια πόλη της Μεσογείου που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί Mega City, αυτή θα ήταν η Αθήνα, αλλά δεν τα κατάφερε… Όμως η μουσική είναι πάντοτε παρούσα και στις χειρότερες εποχές. Ευτυχώς έχει μια δική της, ανεξάρτητη δύναμη!

“Meeting point” – Έλενα Κοσμά

Music Corner